Historia Warszawy od okresu poprzedzającego założenie miasta ok. 1300 r. aż do połowy XVII w. Poczatki Warszawy zostały zilustrowane przy pomocy znalezisk odkrytych w trakcie badań archeologicznych na terenie grodu na Bródnie (X-XI w.), grodu Jazdów (XIII w.) i innych rejonów Warszawy i Starego Miasta. Na wystawie znajdują się m.in. plany rekonstruujace zmiany zachodzace w Warszawie, wyroby średniowiecznego i renesansowego rzemiosła, kopie konserwatorskie polichromii zdobiących ongiś wnetrza kamieniczek staromiejskich, portrety książąt mazowieckich i władców Polski, portrety mieszczan warszawskich, odtworzone wnetrza. Ekspozycja została uzupełniona licznymi modelami. Odrębną całość tworzy ekspozycja zlokalizowana w kamienicy nr 30 (sala 14) ukazująca wybrane elementy kultury materialnej Warszawy 2. poł. XIX w. po lata 20. XX w., z odtworzoną jadalnią z przełomu XIX/XX w. i aneksem kuchennym. Na parterze zachował się oryginalny, nieznacznie zmodyfikowany układ i architektoniczny kształt pomieszczeń.

Historia Warszawy w latach 1795-1939, gdy początkowo Warszawa na mocy postanowień III rozbioru Polski była miastem departamentowym Prus Południowych (1796-1806), sukcesy wojsk napoleońskich uczyniły ją stolicą Księstwa Warszawskiego (1807-1815), a następnie w wyniku uchwał kongresu wiedeńskiego została stolicą Królestwa Polskiego i znalazła się pod panowaniem rosyjskim do 1915 r., by po trwającej ponad 3 lata okupacji niemieckiej stać się stolicą niepodległej II Rzeczypospolitej Polskiej. Na wystawie przedstawiono udział Warszawy w powstaniach narodowych 1830 i 1863 r., architekturę, życie gospodarcze, modernizację i industrializację miasta, życie kulturalne. Historia Warszawy tego okresu została zilustrowana przy pomocy odtworzonych wnetrz wprowadzających w klimat epoki, wedut autorstwa Marcina Zaleskiego, Jana Seydlitza, Franciszka Kostrzewskiego, portretów osobistości warszawskich, patriotycznej bizuterii, licznych fotografii, dokumentów archiwalnych, druków okazjonalnych, książek i prasy, strojów z epoki.